Blijf Nog Even Hier (Dutch)

Butterfly Division

Wij stonden stil
alsof de straat dat van ons vroeg
jij telde barsten in de stoep
ik vergat mijn eigen naam

Er reed een tram door je zin
en je lachte
alsof dat hoorde bij het plan
dat we nooit hadden gemaakt

Je zei: “Blijf nog even hier”
maar je bedoelde morgen
en ik knikte ja
met mijn handen in mijn zakken vol verleden

Wij aten brood
dat te oud was om weg te gooien
en noemden het avond
alsof het vanzelf bleef

Onder de tafel lag een hond te dromen
over dingen die niet gebeurd zijn
wij deden hetzelfde
maar noemden het liefde

Soms raak ik je kwijt
in een kamer zonder muren
dan hoor ik je stem
in het geluid van de koelkast ’s nachts

Je bent nog hier
zeg ik tegen niemand
en iedereen gelooft me
zelfs ik

En als dit eindigt
(doet alles, zegt men)
laat het dan zacht zijn
zoals een jas die je vergeet
maar later mist