De Dag Ademt

Butterfly Division

De krant ligt open op tafel
naast een koude kop thee
letters als regen op de straat
alles gaat mis, zeggen ze

De TV praat harder dan gisteren
met cijfers in een strakke jas
het onweer wordt herhaald
alsof het anders niet bestaat

Maar onder de tafel
ligt een stofje zon
en niemand noemt het bij naam

Waarom zoveel negatief nieuws
alsof de dag alleen daar woont
alsof geluk te zacht is
te klein voor de TV

Ik hoor de buurman fluiten
een liedje zonder refrein
een fietsbel zegt goedemorgen
en de straat doet even mee

Iemand laat een sinaasappel vallen
rolt lachend achter z’n schil
dat haalt het achtuurjournaal niet
maar het gebeurt wel

Waarom spreken we niet vaker
over hoe licht soms struikelt
op een vensterbank
en even blijft liggen

Over handen vol kruimels
na een gedeelde boterham
over niets bijzonders
dat toch blijft hangen

Misschien past het niet in kolommen
is het te rond, te zacht, te stil
maar ik bewaar het in mijn jaszak
voor later, voor als het moet

En tussen al het slechte nieuws
ademt de dag nog gewoon
heel even
en dat is misschien genoeg