Zomer

Butterfly Division

Ik verlang weer naar de zomer
Alsof hij me iets schuldig is
Een stoel kraakt onder herinneringen
En de tijd die stil blijft staan

Een plastic tafel vol kringen
Van glazen die we al lang vergaten
De lucht hangt laag en zwoel
Alsof hij iets wil zeggen

Onder een parasol
Die te klein is voor mijn gedachten
De schaduw beweegt langzaam
Zoals jij vroeger liep

Ik tel de strepen in het zand
En raak de weg een beetje kwijt
Alles wat ik niet zei
Waait mee met de zee

We wandelen zonder bestemming
Over het strand van Egmond aan Zee
De horizon doet alsof hij luistert
Maar zegt uiteindelijk niets

Meeuwen stelen friet en momenten
De wind kent mijn naam
Jij tekent cirkels om mijn voeten
Alsof ik blijven mag

Ik hoor de zomer in oude radio’s
In stemmen van mensen die ik was
De zon brandt niet, hij fluistert
Kom maar terug, het is nog niet voorbij

Onder een parasol
Waar de tijd zijn jas uittrekt
Ik ben hier even niemand
En dat voelt precies goed

Ik verlang weer naar de zomer
Niet om wat hij was
Maar om wat hij belooft
Elke keer opnieuw

We wandelen zonder bestemming
Over het strand van Egmond aan Zee
De horizon doet alsof hij luistert
Maar zegt uiteindelijk niets.